مراکز هزینه‌ای را چگونه شناسایی کنیم؟

با تعیین مراکز هزینه‌ای است که در نهایت، به ساختار شکست هزینه دست پیدا می‌کنیم. در نگاه اول، اینطور به نظر می‌رسد که باید هرکدام از اجزای پروژه که بابت انجام آن پولی پرداخت می‌شود را به عنوان مرکز هزینه در نظر گرفت.

image

کاملا درست است اما گاهی پیش می‌آید که تشخیص می‌دهیم باید یک یا چند آیتم را با هم ادغام کرده و به جای چند مرکز هزینه، یک مرکز هزینه داشته باشیم. اینجاست که سطح دقت مورد انتظار معنی پیدا می‌کند. ادغام کردنِ چند مرکز هزینه، نیازمند اتخاذ تدابیری برای مرحله‌ی بعدی کار یعنی محاسبه‌ی بودجه‌ی این مرکز هزینه‌ی جدید است که در جای خود به خواهیم پرداخت. موارد زیر را می‌توان به عنوان مبناهایی برای تشخیص مراکز هزینه در یک پروژه بر شمرد:

- کارهای پیمانی : هر قرارداد = یک مرکز هزینه
- کارهای امانی : کل کاری که نه از طریق برون‌سپاری بلکه توسط خود سازمان انجام می‌شود = یک مرکز هزینه
- تقسیم یک بخش از کار – پیمانی/ امانی – به تعدادی زیرمجموعه‌ و در نظر گرفتن این زیرمجموعه‌ها به عنوان مراکز هزینه

راهکارِ BMS: امکانِ تعریف تمام اجزای یک پروژه که بارِ مالی دارند – مانند هزینه‌های پرسنلی، هزینه‌های مالی، . . . - از دیگر مزایایاستفاده از BMS است. در BMS با خیالِ راحت مراکز هزینه‌ای پروژه خود را شناسایی کنید. در این سیستم به راحتی می‌توانید یک مرکز هزینه داشته باشید که:
- در سطوح پایین‌تر از خود مرکز درآمد داشته باشد.
- مرکز درآمدی هم‌سطح خود داشته باشد.

- در سطوحی بالاتر به یک مرکز درآمد برسد.